Browsing "Rubén Cané"
Eki 18, 2012 - Ángel D'Agostino, Rubén Cané    Yorumlar Kapalı

42. Haftanın Tandası * 2012

Bu haftanın tandasını Ángel D’Agostino orkestrasının 1950’li yıllarda Rubén Cané’nin vokaliyle kaydettiği tangolardan hazırladık. Milongalarda genelde Ángel D’Agostino ve Ángel Vargas ikilisinin kayıtları çalınır fakat D’Agostino’nun Cané ile kaydettiği şarkıların da bir o kadar tadından yenmez. Keyifle dinlemeniz dileğiyle;

1. Ángel D’Agostino / Rubén Cané – Muchacho (1953)
2. Ángel D’Agostino / Rubén Cané – Un Copetín (1952)
3. Ángel D’Agostino / Rubén Cané – No Aflojés (1953)
4. Ángel D’Agostino / Rubén Cané – Carnaval de Mi Barrio (1954)

Rubén Cané hakkında biraz bilgi vermek gerekirse;

25.5.1927-5.9.2012 tarihleri arasında yaşamış, Buenos Aires’in La Paternal bölgesinde doğmuş, gerçek adı León Rubén Cleriere olan tango şarkıcısıdır. Cané’nin yorumu ve tonlaması 40’lı yıllarda çok popüler olan solistlerinkini andırmaktadır. Özellikle tonlaması, Ángel D’Agostino orkestrasının sembolik vokalisti Ángel Vargas’la çok benzerlikle taşımaktadır fakat hiçbir zaman onu taklit etmemiştir.
Rubén Cané’nin sanat hayatı 1947’de Buenos Aires’in San Miguel bölgesinde performans sergileyen Nicolás Lanzoni şefliğindeki gruba şarkıcı olarak katılmasıyla başlar. Bu grupta bir diğer solist Osvaldo Medina’yla birlikte çalışır. Bundan 2 yıl sonra “Canaro en París” adlı tangonun bestecisi Alejandro Scarpino’nun önderliğindeki Cuarteto Espectacular Buenos Aires’e katılır ve bu dörtlüyle Corrientes Sokağı’ndaki Tango Bar’da performanslar sergilemiştir.
Kariyerinin en önemli deneyimini, 1951-1957 yılları arasında Ángel D’Agostino’nun orkestrasında yaşadı. Bu dönemde orkestranın diğer vokalistleri Tino García ve Ricardo Ruiz ile beraber çalışmıştır. Orkestra ile bu yıllar arasında toplam 10 şarkı kaydetti. Bunlardan birini Tino García ile birlikte seslendirmiştir.
1957 yılının sonlarına doğru D’Agostino ile yollarını ayıran şarkıcı, bandoneónist Graciano Gómez’in liderliğindeki orkestraya katıldı ve kadın şarkıcı Elena Maida ile iyi bir ikili oluşturdu. Daha sonra Enrique Mora için vokalistlik yaptı ve bu oluşumda şarkıcı Enrique Campos ile 2 adet kayıt gerçekleştirdi. 1959 yılında her iki şarkıcı da bu orkestradan ayrılarak keman sanatçısı Víctor Braña’nın grubuna katıldı. Rubén bu grupla 3 şarkı kaydetti ve daha sonra Kanal 7’nin orkestrasına çağrıldı.
Sonrasında gitarist Aníbal Arias, piyanist Rubén Milton ve basta “El Negro” Picton’dan oluşan ve “Rubén Cané y su TBC del Tango” adını verdiği kendi grubunu kurdu. Bu grupla “Tan Sólo Un Loco Amor” ve “Quiero Verte Una Vez Más” adlı şarkıları kaydetti. Tango müziğinin zor günler geçirdiği bir dönemdi ve bunun son denemesi olduğunu düşünüyordu fakat böyle olmadı. 1991 yılının Nisan ayında bandoneónist Walter Rey ve gitarist Hugo Pardo ile kaydettiği “Son del Sur” adlı kayıtla tekrar sahnelere döndü. Çizgileri daha önce çalıştığı Alejandro Scarpino’nun dörtlüsü Cuarteto Espectacular Buenos Aires’i andıran bu oluşumla 10 şarkı kaydetti. Bunların arasında “Añoranzas” ve “Más Sólo Que Nunca” adlı şarkılar da bulunuyordu.
2003 yılından ölümüne kadar, Buenos Aires’in 400 km güneyindeki sahil şehri Mar del Plata’da düzenli olarak performans gerçekleştiren Orquesta Estable del Teatro Colón’un üyesi olmuştur. Uzun süren tango hayatı nedeniyle, Museo Manoblanca of Pompeya tarafından Orden del Buzón ödülüne layık görülmüştür. Hayatının son yıllarını Mar del Plata’da geçiren bu örnek porteño, ömrünün son günlerine kadar tango söylemiş ve insanlara tangoyu sevdirmiştir.
Yaklaşık bir ay kadar önce, aynı zamanda Go-Go’nun da doğumgünü olan 5 Eylül tarihinde Mar del Plata’da hayata gözlerini yuman Rubén Cané’nin önemli kayıtları arasında –tandada kullandığımız şarkılar haricinde-  Ángel D’Agostino ile kaydettiği “Adiós, Arolas (Se Llamaba Eduardo Arolas)” , “Esquinas Porteñas” , “El Cocherito” , “Polvorín” , “Mi Distinguida Pebeta” ve “Tiento Cruda” adlı eserleri sayabiliriz.