Browsing "Juan Félix Maglio"

Ramo & Go-Go’s selections | February 2016

1. Juan Félix Maglio - Un copetín (1927)
2. Domingo Federico / Horacio Roca - Canto (1950)
3. Julio De Caro / Héctor Farrel - Mama, yo quiero casarme (1940)
4. Pedro Laurenz / Juan Carlos Casas - Como dos extraños (1940)
5. Osvaldo Pugliese / Miguel Montero - Dicha pasada (1958)
6. Orquesta Rascacielos - Milonga, vieja milonga (2013)
7. Carlos Di Sarli / Jorge Durán - Clavel del aire (1946)
8. Edgardo Donato - Tiempos bravos (1938)
9. Los Provincianos / Luis Díaz - Volvió la princesita (1932)
10. Juan D'Arienzo / Héctor Mauré - Compadrón (1942)
11. Aníbal Troilo / Edmundo Rivero - Sur (1948)
12. Rodolfo Biagi - Picante (1941)
Bonus: Orquesta Típica Orhan Avşar - Qué falta que me hacés!


Eyl 10, 2012 - Juan Félix Maglio    Yorumlar Kapalı

36. Haftanın Tandası * 2012

Bu haftanın tandasını, “Guardia Vieja” olarak da adlandırılan tango müzik tarihinin ilk dönemlerinin en önemli isimlerinden Juan Félix Maglio orkestrasının tangolarından hazırladık. Tandayı oluşturan parçaların tamamını orkestranın “Sábado Inglés (1927-1930)” adlı albümünden keyifle dinlemeniz için seçtik..

1. Juan Félix Maglio – Ventanita de Arrabal (1927)
2. Juan Félix Maglio – Arrabalero (1927)
3. Juan Félix Maglio – Sábado Inglés (1928)
4. Juan Félix Maglio – Cuando Llora La Milonga (1927)

Juan Félix Maglio hakkında biraz bilgi vermek gerekirse;

Lakabı “Pacho” olan Juan Félix Maglio 18.11.1880-14.7.1934 tarihleri arasında yaşamış, bandoneónist, kompozitör ve orkestra şefidir. Kuşkusuz Juan Maglio, Eduardo Arolas, Genaro Espósito ve Vicente Greco gibi isimlerle birlikte tango müziğinin öncülerinden biri olarak sayılabilir. Maglio, Palermo adıyla anılan ve genellikle İtalyan denizcilerin yaşadığı bir bölgede doğmuştur. Ailesi o daha çocukken Boedo’ya taşındıklarında, babasının bandoneón çalmaya başlamasıyla bu enstrümanla tanıştı. Daha sonraları bu enstrüman tango müziğinin vazgeçilmez bir unsuru oldu.
1910 larda müzik mağazalarında biri “Bana bir Pacho ver.” dediğinde, satıcı hiç düşünmeden bir albüm verirdi. O günlerde en yaygın kullanım böyleydi fakat günü gelip Maglio’nun albümleri satış rekorları kırınca, bu kelime Maglio’nun kayıtlarıyla eşanlamlı hale geldi.
Maglio, “La Sonámbula” ve “La Morocha” adlı tangolarla birlikte bandoneón sololarını diske kaydeden ilk bandoneónisttir. Üstün yetenekli bu müzisyen, cilalı bir çalış tekniğine sahiptir. Hassas bir stil ile oluşturduğu orkestral ürünler, kısa sürede onu halkın tercihi yapmıştır.
Daha 20 li yaşlarının başında kurduğu triolarla cafelerde tango müziği icra etmeye başladı. Müzik hayatına yaklaşık 10 yıl bu şekilde devam eden Maglio, 1912 yılında Orquesta Típica Criolla Juan Maglio “Pacho” adını verdiği, keman, flüt, gitar ve bandoneóndan oluşan 4 kişilik orkestrasını kurarak kayıtlar yapmaya başladı. Aynı yıl içerisinde “El Zurdo” adındaki ilk bestesini yaptı. Bu eseri daha sonra “Quasi Nada”, “Armenonville”, Jeanne”, “Un Copetín”, “Adelita” ve “Sábado Inglés” adlı eserler izledi.
1920 yılında dönemin şartlarına daha uygun bir şekilde, 3 bandoneón, 3 keman, piyano, flüt ve vurmalı çalgılardan oluşan bir orkestra kurdu. Bu orkestrayla başarılı performanslar ve kayıtlar yapan Pacho, 1929 yılında 15 yaşındaki yetenekli bandoneónist Aníbal Troilo’ya orkestrasında yer verdi.
1930 yılında sadece merakından Paraguay müziği icra eden bir grup kurdu ve bu grupla genelde polka tarzı şarkılar çaldı. Bu grupla çalışırken soyisminin tersten okunuşuna benzeyen “Oglima” lakabını kullanmıştır. Çoğunluğu enstrümantal olan yaklaşık 900 kayıt yapan Pacho, solist olarak daha çok Carlos Viván’la çalışmıştır.

1934 yılında Odeon firması için gerçekleştirdiği son 2 kayıttan 3 ay sonra akciğer yetmezliğinden hayatını kaybetmiştir. Günde 5 yada 6 siyah tütün sigarası içen Pacho’nun akciğerleri bu nedenle iflas etmiş fakat o bundan hiçbir zaman pişmanlık duymamıştır. 14 Temmuz 1934 tarihinde hayatını kaybettiğinde, çalışma masasının üzerinde hala kaydedilmemiş ve isimsiz kalmış eserleri olan Pacho, icra ettiği tango sayesinde ölümsüzleşmiştir.