Browsing "Ernesto Famá"

Ramo & Go-Go’s selection | January 2016

 1. Francisco Canaro - Merza burrera (1932)
 2. Miguel Caló | Roberto Mancini - Quedémonos aquí (1956)
 3. Enrique Rodríguez | Roberto Flores - Clavelito en flor (1937)
 4. Ricardo Tanturi - Comparsa criolla (1941)
 5. Osvaldo Fresedo | Roberto Ray - Recuerdos de bohemia (1935)
 6. Ángel Sica - Milonga oriental (1942)
 7. Rodolfo Biagi | Hugo Duval - Aquí en la tierra (1958)
 8. Carlos Di Sarli | Ernesto Famá - Chau, pinela (1930)
 9. Orquesta Típica Andariega | Fabián Villalón - Gira gira (2014)
10. Juan D'Arienzo - Por que razón (1939)
11. Osvaldo Pugliese | Alberto Morán - Sin palabras (1947)
12. Orquesta Típica Víctor | Carlos Lafuente - Cacareando (1933)


          
Ağu 29, 2014 - Antonio Buglione, Ernesto Famá, Juan Canaro    Yorumlar Kapalı

11. Haftanın Tandası * 2014

11. haftanın tandasında Canaro kardeşlerin Juan’ına yer veriyoruz. Juan Canaro’nun guardia vieja döneminde kaydettiği tango vals eserlerinden oluşan tandayı keyifle dinlemeniz dileğiyle..

1. Juan Canaro / Ernesto Famá – Cuando florezcan los rosales (1931)
2. Juan Canaro / Ernesto Famá – Recuerdos de la pampa (1931)
3. Juan Canaro / Antonio Buglione – No me olvides (1932)

Juan Canaro hakkında biraz bilgi vermek gerekirse;

25 Temmuz 1892 tarihinde Uruguay’ın San Jose şehrinde Dünya’ya gelmiştir. Bandoneónist, orkestra şefi, besteci ve söz yazarı olarak tango dünyasında -ağabeyinin gölgesinde kalmasına ragmen- önemli bir yeri vardır.

Ailesi ve biraderleri Francisco ve Rafael ile birlikte Buenos Aires’e göç eder. Ne yazık ki, kız kardeşlerini çiçek salgınında kaybederler. Komşuları “El Greco” bandoneón çalarken kardeşi Francisco’nun da ona mandolin ile eşlik etmesi küçük Juan’da müzik aşkının başlamasına sebep olur. El Greco’nun bir arkadaşı -her ne hikmetse- bir çekilişte kazandığı bandoneónu Juan’a hediye eder. İki sene boyunca tek bir ses çıkaramadığı aleti yatağının altında saklar. 1907 yılında keman çalan başka bir komşu Vicente Fiorentino’nun  yardımıyla bu zor enstrümanın üstesinden gelmeye başlar.
Aynı dönemde ağabeyi Francisco artık keman, diğer kardeş Rafael ise kontrabas çalmaktadır. 1917′de Francisco’nun orkestrasında çalmaya başlar. Önce uzun bir Arjantin turu, ardından hep birlikte 1925 yılında Fransa’ya ve akabinde New York’a geçerler. Daha sonra Rafael’in Arjantin’de kurduğu orkestra ile Paris’e geri döner.

1931 yılına kadar Fransa ve bir çok Avrupa ülkesinde birlikte çalışırlar. Buenos Aires’e geri dönüşünde kendi adına kurduğu orkestra ile radyo ve gece kulüplerinde boy gösterir. Sürekli Amerika kıtasında turne yapar ve 1954 yılında Japonya turnesinde çok büyük bir başarı elde eder. Ağabeyinin bestelediği ”Canaro en Japon” Japonya’da bir hit olur.  Victor, Odeon ve Pampa firmaları için kayıtlar yapar.
Desmond, María de la Fuente, Irma Flores, Dorita Verdi, Susy Leiva, Aldo Campoamor, Fernando Díaz, Roberto Arrieta gibi ünlü şarkıcılar ile çalışır. “Mano brava”, “Ave María”, Francisco ile birlikte “El copete”, “El atorrante”, “El bacarat”, “Clavelito”, “Un capricho”, “Desengaño”, “Camarada”, “La brisa”, “El pinche”, “Estela” ve “Mi petite” adlı eserleri bestelemiştir. Bu eserler arasında “Estela” ve “Mi petite” isimli valslerin aynı zamanda söz yazarıdır. 16 Mart 1977 yılında Mar de Plata’da hayatını kaybetmiştir.

May 2, 2013 - Ernesto Famá, Francisco Canaro    Yorumlar Kapalı

18. Haftanın Tandası * 2013

18. haftanın tandasını oluşturan vals eserlerini Francisco Canaro’nun 1930’ların ilk yarısında Ernesto Famá ile kaydettiği şarkılardan seçtik. O dönemin en başarılı ekiplerinden olan Canaro-Famá ikilisinden hazırladığımız tandayı beğenerek dinleyeğinizi umuyoruz.

1. Francisco Canaro / Ernesto Famá – Esquinas porteñas (1934)
2. Francisco Canaro / Ernesto Famá – Sueño tus besos (1933)
3. Francisco Canaro / Ernesto Famá – Adiós, juventud (1933)

Ernesto Famá hakkında biraz daha bilgi vermek gerekirse;

Famá hakkında daha önce vermiş olduğumuz bilgilere (2012 yılının 7. tandasındaki bilgiler) ek olarak şunları söyleyebiliriz.
Tonlama hataları yaparak şarkı söylemesine ve sadece 15 yıl aktif olarak şarkı söylemesine rağmen 300’ün üzerinde kayıt gerçekleştiren sanatçı, 1908 yılında Buenos Aires’te doğmuştur. Bu başarısını, sahnesinin güçlü olmasına ve sempatik bir karakter olmasına borçludur. Küçük yaşta şan dersleri alan Ernesto, pantolonunu askı ile tutturup, smokinle şarkı söyleyerek sahne hayatına atıldı. Bu görüntüsünden Carlos Gardel’e hayran olduktan sonra, kendisine örnek almasıyla kurtulur.
Birgün sahne arkasında gitarist Rafael Iriarte ile karşılaştığında; ona Iriarte’nin bestesi olan “Trago amargo” adlı eseri söyler. Bu onun için bir şans olur ve assolistliğe yükselir. Bir diğer şansı da, bir etkinlikte Libertad Lamarque’nin hamile olması nedeniyle sahnede onun yerini almasıdır. Bu sıralarda Matos Rodríguez onunla hergün “Botija linda” ve “Margarita punzó” adlı bestelerini prova etmektedir. Tüm bunlardan sonra popülerliği artmıştır.
1928 yılında Osvaldo Fresedo ile birlikte Paris’e gittiğinde de şans yanındadır. Çünkü assolist Sofía Bozan bir engel nedeniyle Paris’e gidemez ve Famá onun yerini alır. Bu turne sırasında Gardel ile tanışır ve dost olurlar. Bir seferinde Gardel’in gay olduğu dedikodularına, “Carlitos, biz her gece saat 4’e kadar performans yaparken, her seferinde başka bir kadınla gelirdi. Eğer Gardel gay ise ben de öyle bir gay olmak isterim.” Şeklinde cevap vererek onun safında yer almıştır.
Buenos Aires’e geri döndüğünde kısa bir süre Carlos di Sarli ile çalışan Ernesto, daha sonra zamanın ünlü orkestrasına, Francisco Canaro orkestrasına katılır. Bu beraberlikle birlikte Ernesto’nun ünü kat kat artar.
İleri tarihlerde Francisco Amor ile birlikte Canaro orkestrasından ayrılıp Federico Scorticatti’nin yönettiği orkestraya katılırlar ve kayıtlar gerçekleştirirler. Bu çalışmalarla başarıyı yakalayamaz ve muhtemelen bu durum onu sahneden uzaklaştırır. 19 Temmuz 1984 tarihinde hayata gözlerini yummuştur.

Sayfalar:12»