Browsing "Enzo Valentino"
Oca 13, 2015 - Alfredo Attadía, Enzo Valentino, Jorge Beiró    Yorumlar Kapalı

2. Haftanın Tandası * 2015

Yeni yılda yeni tandaları, orkestraları ve eserleri sizlerle paylaşmaya devam ediyoruz. İkinci haftanın tandası Alfredo Attadía orkestrasının kaydettiği vals eserlerinden oluşuyor. Keyifle dinlemeniz dileğiyle..

1. Alfredo Attadía – Dejame quererte (1952)
2. Alfredo Attadía / Enzo Valentino – Recuerdos de una madre (1952)
3. Alfredo Attadía / Jorge Beiró – Tu diagnóstico (1949)

 

Alfredo Attadía hakkında biraz bilgi vermek gerekirse;

9 Ocak 1914 ile 30 Ocak 1982 tarihleri arasında yaşayan bandoneónist, orkesta şefi ve kompozitör olan Alfredo Attadía, Buenos Aires’e bağlı San Martin’in küçük bir varoşu olan San Andrés’de dünyaya gelir. Sanatçının lakabı ”El bandoneón de oro” yani ”Altın bandoneón” dur. Maestro Agustín Dellafranca’dan ders alarak yetişen Alfredo’nun yaptığı müziğin ana karakteri dans edilebilir olmasıdır.
17 yaşında o zamanların moda olan kadın orkestralarından La Confitería París’te bandoneón çalarak sahne hayatına atılır. Bir sonraki istasyon, yoldaş Osvaldo’nun abisi, kemancı ve orkestra şefi Alberto Pugliese’nin orkestrasıdır. Kısa bir süre sonra Alfredo De Angelis ile birlikte La Típica Florida’yı kurarlar. 1933 yılında ise Alfredo Gobbi’nin orkestrasına katılır ve bu sayede Aníbal Troilo, Orlando Goñi, José Goñi ve kontrabas üstadı Agustín Furchi ile birlikte çalışma imkanı bulur.
İleri tarihlerde Ricardo Malerba’nın orkestrasına katılır ve daha sonra da Aldo Campoamor’a bandoneónu ile eşlik eder. Piyanist Nicolás Vacaro ile birlikte çalışırken Biagi tarafından davet edilir. Bu devrede ilk bestelerini gerçekleştirir. Kısa bir süre sonra birinci bandoneónist olarak Armando Balioti’nin orkestrasında çalışır. Bu altılıdaki diğer bandoneónistlerin Argen Galván, Armando Blasco ve Eduardo Del Piano olduğunu belirtmekte fayda var.
Sonrasında aynı görevi ve ayrıca orkestranın aranjörlüğünü de üstlenip Angel D’Agostino Orkestrası’na transfer olur. Muhteşem şarkıcı Ángel Vargas ve orkestranın diğer elemanları (Eduardo Del Piano, Mario Perini Victor Felice, Alberto Del Bagno, Francisco De Lorenzo, Victor Brana, Alberto “Pajarito” García, Domingo Mattio ve Albert von Monaco) ile bir süre birlikte çalışır.
1943 yılında Ángel Vargas ile birlikte D’Agostino’dan ayrılıp kendi gruplarını kursalar da Vargas kısa bir süre sonra geri dönerek Alferdo’yu yalnız bırakır. Bunun üzerine 1 yıl kadar Uruguay’da müziğe devam eder. Dönüşünde Alberto Ortiz’in orkestrasına katılır. Değişimler sanatçının ruhunda olsa gerek, onu bir süre sonra Pedro Maffia’nın kadrosunda görüyoruz.
1948 yılında devlet başkanı Juan Perón’u desteklemek amacı ile Héctor Pacheco ile birlikte kayıtlar yapar. 50′li yıllarda radyo programlarında görev alarak ve Armado Moreno ile birlikte çalışarak tango hayatına devam eder. 1955 yılında onu son kez radyo programlarında dinliyoruz.
Bu çok yönlü bandoneónistin kompozisyonlarını belirtmeden onu ifade etmek çok mümkün olmayacaktır. Eserlerinden en önemlileri: “Tres esquinas”, “El yacaré”, “Hay que vivirla compadre”, “El cocherito”, “Y te dejé partir”, “El negro Pintos”, “Compadreando”, “Entre copa y copa” y “Notas de bandoneón”.