Browsing "Alberto Marino"
Mar 17, 2014 - Alberto Marino, Aníbal Troilo    Yorumlar Kapalı

7. Haftanın Tandası * 2014

7. haftanın tandası, tango tarihinin en başarılı müzisyenlerinden ve en önemli orkestra şeflerinden biri olan Aníbal Troilo’nun Alberto Marino ile kaydettiği tango eserlerinden oluşuyor. Keyifle dinlemeniz dileğiyle..

1. Aníbal Troilo / Alberto Marino – Cotorrita de la suerte (1945)
2. Aníbal Troilo / Alberto Marino – Garras (1945)
3. Aníbal Troilo / Alberto Marino – Torrente (1944)
4. Aníbal Troilo / Alberto Marino – Cristal (1944)

Aníbal Troilo hakkında bilgi vermek gerekirse;

Lakabı “Pichuco” olan Aníbal Carmelo Troilo, 11 Temmuz 1914 ve 18 Mayıs 1975 tarihleri arasında yaşamıştır. Tango dünyasının en ünlü bandoneónistlerinden olup aynı zamanda orkestra şefi ve bestecidir. Diğer büyük bandoneón ustaları ile karşılaştırdığmızda ne Pedro Maffia kadar stilist , ne Carlos Marcucci kadar virtüoz, ne Pedro Laurenz kadar yaratıcı, ne de Ciriaco Ortiz kadar müziği kuvvetli bir çalma tarzının olmadığı söylenmesine rağmen kararlı olması, lider karakteri ve kendini ifade ederken gösterdiği duygu onu bugünlere kadar taşır. En çok Ciriaco Ortiz’den etkilendiği söylenir. Ayrıca müzik fikirlerine uygun müzisyen ve solistlerileri seçmede gösterdiği hüneri de burada belirmek gerekir. Repertuar seçimi konusunda büyük bir ustalık gösterip kendini bu konuda plak firmalarına kabul ettirir.
Performanslarda genellikle orkestranın biraz ön planında sarkık gıdısı ile gözleri kapalı olarak oturur ve bazen de ağladığını söyler. Çocukken komşu cafelerde bandoneónun sesini duyduğunda kafayı yediği söylenir. Annesi ona 14 taksitle ödenmek üzere 140 pesoya bir bandoneón alır fakat dükkan sahibinin ölümü sonrasında kimsenin kalan meblağı talep etmemesi nedeniyle 4. taksitten sonrasını ödemek zorunda kalmaz. Bu enstrümanı hayatı boyunca kullanmıştır.
İlk kez 11 yaşındayken sahneye çıkar. 3 yıl sonra kadınlardan oluşan bir orkestrada çalışır ve gelen teklifle kendisini bir anda, bir altılıda (sextet) bulur ki; böyle bir altılı herhalde bir daha bir araya gelmemiştir. Kemanda Elvino Vardaro ile Alferdo Gobbi, piyanoda Osvaldo Pugliese, 1. bandoneónda Ciriaco Ortiz. Sexteto Típico Vardaro-Pugliese adı verilen bu sextet, ne yazık ki hiç kayıt yapmamıştır.
Daha sonraları sırasıyla Julio de Caro, Juan D’Arienzo, Ángel D’Agostino, Luis Petrucelli, El Cuarteto del 900 ve Federico Scorticati’nin yönettiği Orquesta Típica Victor ile çalışır. Kendi orkestrasını kurmadan evvel son olarak Juan Carlos Cobián orkestrasi ile çalışır. Bu orkestra ile ilk sahne aldığı gece Marabú gece kulübünün anonsu şöyle idi: ”Herkes Marabú’ya. En büyük klüpte Pichuco ve orkestrası sizi tangoları ile büyüleyecek.”
1937 yılında çalıştığı klüpte Yunan asıllı Ida Calachi ile tanışır ve bir sene sonra evlenir. Aynı yıl “Comme il faut” ve “Tinta verde” adlı eserleri Odeon plak şirketi için kaydeder. Bir anlaşmazlık sonucu 1941 yılına kadar başka kayıt yapmaz fakat daha sonra ilki vokalde Francisco Fiorentino ile ”Fiore” olmak üzere 1971 yılına kadar, Víctor plak şirketi için 441 adet kayıt gerçekleştirir. Ayrıca 1970 yılında Astor Piazzolla ile birlikte Cobián’ın “El motivo” ve Carlos Gardel’in “Volver”ini kaydederler.
Onunla çalışan solistlere bir göz attığımızda aşağıdaki ünlü isimlere rastlıyoruz: Francisco Fiorentino, Alberto Marino, Floreal Ruíz, Edmundo Rivero, Jorge Casal, Raúl Berón, Roberto Rufino, Ángel Cárdenas, Elba Berón, Tito Reyes, Nelly Vázquez ve Roberto Goyeneche.
Çalıştığı piyanistlerin birçoğu sonrasında kendi orkestralarını kurmuşlardır. Bunları şöyle sıralayabiliriz; Orlando Goñi, José Basso, Carlos Figari, Osvaldo Manzi, Osvaldo Berlinghieri ve José Colángelo.
Önemli besteleri arasında, “Toda mi vida”, “Barrio de tango”, “Pa’ que bailen los muchachos”, “Garúa”, “María”, “Sur”, “Romance de barrio”, “Che, bandoneón”, “Discepolín”, “Tu responso”, “Patio mío”, “Una canción”, “La cantina”, “Desencuentro” ve “La última curda” adlı eserleri sayabiliriz.

Tem 5, 2012 - Alberto Marino, Aníbal Troilo    Yorumlar Kapalı

27. Haftanın Tandası * 2012

Bu haftanın tandasını Aníbal “Pichuco” Troilo’nun tangonun altın sesi lakaplı Alberto Marino ile 1940’lı yıllarda kaydettiği tango şarkılarından hazırladık. Kayıtları “Sin Palabras” ve “Mi Tango Triste” adlı albümlerden seçtik. Keyifle dinlemeniz dileğiyle;

1. Aníbal Troilo / Alberto Marino – Sin Palabras (1946)
2. Aníbal Troilo / Alberto Marino – Tedio (1945)
3. Aníbal Troilo / Alberto Marino – Cuando Tallan Los Recuerdos (1943)
4. Aníbal Troilo / Alberto Marino – Tal Vez Será Mí Alcohol  / Tal Vez Será Su Voz (1943)

Alberto Marino hakkında biraz bilgi vermek gerekirse;

26.4.1923-21.6.1989 tarihleri arasında yaşamış, gerçek ismi Vicente Marinaro, lakabı ise “La Voz de Oro del Tango-The golden voice of Tango-Tangonun altın sesi” olan şarkıcıdır. Bu lakabı ona Alfredo J. Gobbi takmıştır. İlk performansını 1939 yılında Emilio Balcarce orkestrasında Alberto Demari ismiyle yapan tenorun müzik hayatında, yetiştiği İtalyan orjinli müzik okulunun önemli rolü vardır. Emilio Orlando bu orkestrayı devralınca ismini Alberto Marino olarak değiştirmiştir.
Bu orkestra ile çalışırken onu dinleyen Aníbal Troilo orkestrasına katılması için bir teklif yapmış, Marino da Rodolfo Biagi ile sözleşme imzalamış olmasına rağmen Troilo’nun teklifini kabul ederek 1943 ve 1947 yılları arasında bu orkestrayla çalışmıştır. Bu orkestra ile kaydettiği “Tres Amigos”, “Fuimos” ve “Tal Vez Será Mí Alcohol  / Tal Vez Será Su Voz” adlı kayıtlar şarkıcıyı ölümsüzleştirmiştir.
1947 yılından sonra kariyerine solo olarak devam eden şarkıcı, bu süre zarfında “El Motivo”, “Farolito de Papel” ve “Venganza” adlı kayıtlarla başarıya ulaşmıştır. 1950’li yıllarda daha çok gitarın eşlik ettiği kayıtlar yapan Alberto, 1970’li yıllarda ise Miguel Caló ve Armando Pontier orkestralarıyla kayıtlar yapmıştır.
Gardel ve Charlo hayranı olmasına ve onları örnek almasına rağmen kendisini en çok etkileyen ismin “Antonio Rodríguez Lesende” olduğunu söyler. Alberto Marino’nun çalıştığı diğer önemli orkestralar arasında Antonio Bonavena, Ricardo Luis Brignolo, Típica Brunswick, Carlos di Sarli ve Edgardo Donato isimleri saylabilir. Yakın bir arkadaşının deyimiyle O’nun sesi tango için bir lükstür.