Browsing "Alberto Echagüe"
Eki 1, 2014 - Alberto Echagüe, Juan D'Arienzo    Yorumlar Kapalı

16. Haftanın Tandası * 2014

16. haftanın tandası, ritmin kralı anlamına gelen “El rey del compás” olarak adlandırılan Juan D’Arienzo’nun, orkestrasının en önemli şarkıcılarından biri olan Alberto Echagüe ile yollarının ikinci kez kesiştiği dönemde kaydettiği tango eserlerinden oluşuyor. Keyifle dinlemeniz dileğiyle..

1. Juan D’Arienzo / Alberto Echagüe – No nos veremos nunca (1944)
2. Juan D’Arienzo / Alberto Echagüe – Después (1944)
3. Juan D’Arienzo / Alberto Echagüe – La madrugada (1944)
4. Juan D’Arienzo / Alberto Echagüe – Con todo mi corazón (1946)

Juan D’Arienzo ile ilgili daha önce paylaştığımız bilgilere ek olarak biraz daha bilgi vermek gerekirse;

Daha evvel Juan D’Arienzo ile ilgili düzenlediğimiz yazımızda -yani 2013 yılının 35. tandasında, yazının sonunda linkini görmek mümkün- hayatının 1935 yılına kadar olan bölümünü kaleme almıştık.
1935 yılını, D’Arienzo kariyerindeki anahtar yıl olarak kabul edebiliriz. Bunun sebebi ise kurduğu orkestranın piyanistinin Rodolfo Biagi olmasıdır. Rodolfo Biagi o zamana kadar Gardel’e eşlik etmiş, Juan Guido, Juan Canaro ve Pacho ile çalışmış çok deneyimli bir piyanist idi. Biagi o zamanlar benimsenmiş olan 4/8′lik ritmi tangonun primitif zamanlarının hızlı 2/4′lük ritmine çevirerek bu orkestraya ve tango müziğine tam anlamı ile imzasını atmıştır. 2/4′lük ritme dönüşü Canaro’yu, Cobián’ı ya da De Caro’yu silmek olarak görmemek gerek. Bizce bu tangonun güzelleşmesi ve çeşitlenmesi olarak algılanmalı.
Biagi 1938 yılında ayrılıp kendi orkestrasını kurduğunda artık D’Arienzo bu ritmi tamamen benimsemiştir. D’Arienzo tangoya taze, genç, ritmik ve canlı bir atmosfer getirdi. Böylece müziğin dansçıların ayağına taşınmasına sebep oldu. Bu tarzından dolayı kendisine ritmin kralı lakabı yakıştırılmıştır. Diğer taraftan da eski stilin bağımlıları tarafından hor görülmüştür. 1949 yılında D’Arienzo ”Benim açımdan tango herşeyin üstünde ritim, sinir, kuvvet ve karakter  unsurlarını içerir. Guardia vieja yani eski tango bütün bunları içermektedir. Mütevazi olmayı bir kenara bırakıp ben bütün bu unsurları müziğime tekrar monte ederek tangoyu tamir ettim.” sözleri ile akımını anlatmaya çalışmıştır.
D’Arienzo’nun orkestrasında bir iki istisna hariç, vokal daima orkestranın bir enstrümanı gibidir, ön plana çıkmaz. D’Arienzo ölümünden (14 Ocak 1976) hemen önce verdiği son röportajında belirttiği üzere; kendisi bir keman sanatçısı olmasına rağmen, onun orkestrasında müzik daima piyanonun etrafında kurgulanmıştır..
D’Arienzo ile ilgili bir önceki yazımızın linki;

http://www.tandaoftheweek.com/2013/09/35-haftanin-tandasi-2013

33. Haftanın Tandası * 2012

Bu haftanın tandasını tango tarihinde çok önemli bir yere sahip bir ikiliden hazırladık. Ritmin Kralı Juan D’Arienzo ve onun en önemli vokalisti Alberto Echagüe’den bahsediyoruz. Şarkıların tamamı “Remastered D’Arienzo” adlı albümden, keyifle dinleyiniz diye;

1. Juan D’Arienzo / Alberto Echagüe – Con Todo Mi Corazón (1946)
2. Juan D’Arienzo / Alberto Echagüe – Corrientes y Esmeralda (1945)
3. Juan D’Arienzo / Alberto Echagüe – Cambalache (1947)
4. Juan D’Arienzo / Alberto Echagüe – Cartón Junao (1947)

Alberto Echagüe hakkında biraz bilgi vermek gerekirse;

Asıl adı Juan de Dios Osvaldo Rodríguez Bonfanti olan Alberto Echagüe, 8.3.1909 tarihinde doğmuş ve 78 yaşındayken 22.2.1987 tarihinde hayata gözlerini yummuştur. En çok kötü vokal tekniğiyle tartışılan 40’lı yılların bu ünlü tango şarkıcısı, hassas sesini D’Arienzo’nun hızlı çalış stiline akıllıca adapte etmeyi bilmiş ve lirik bir hale getirmiştir.
Orkestradaki müzisyenler tarafından çok sevilen Echagüe,  aynı zamanda iyi bir aile reisidir. Ne yazık ki oğlu, babasının mesleğinden dolayı evden sıkça ayrı kalması ve o sıralar tangonun düşüş dönemi olması nedeniyle, babasına saygı duyamamıştır. Ancak ölümünden sonra bu durum değişmiş, oğlu Echagüe’yi hayranlıkla anmış ve takdir etmiştir.
Müzik hayatına gençlik yıllarında Buenos Aires’ten 300 km uzaklıkta Santa Fe eyaletine bağlı Rosario şehrinde başlamış, daha sonra 1930 yılında Buenos Aires’te Stentor Radyo’sunda sanatçı ismiyle performans göstermeye başlamıştır. 1932 yılında Ángel D’Agostino ile çalışmaya başlamış ve sonrasında D’Agostino onu D’Arienzo’yla tanıştırmıştır. Böylece 40’lı yılların ünlü ikilisinin temelleri atılmış olur. İkilinin ünü Juan Carlos Thorry ve Rodolfo Biagi’nin ünlü eseri “Indiferencia” ile artmış, Rafael Iriarte ve Julio Navarrine’in ünlü tangosu “Trago Amargo” ile tavan yapmıştır.
Her beraberliğin bir sonu olduğu gibi Echagüe de birkaç yıl çalıştıktan sonra D’Arienzo orkestrasından ayrılır ve Juan Polito ile çalışmaya başlar. Fakat El Rey del Compás ile bağlantısı 1975’e kadar devam eder. İkinci kez birlikte çalışmaya başladıklarında tarih 1944 yılını göstermektedir. 1957’ye kadar birlikte çok verimli bir dönem geçirirler ve birçok klasiğe imza atarlar. “Este Carnaval” (Luis ve Miguel Caruso), “Paciencia” (Juan D’Arienzo ve Francisco Gorrindo), “Esta Noche Me Emborracho” (Enrique Santos Discépolo) adlı ünlü eserler bu yılların meyveleridir. Aynı dönemde orkestranın diğer solisti Armando Laborde ile iyi bir ikili oluşturmuşlardır.
1957 yılında D’Arienzo orkestrasından ikinci kez ayrılışından sonra sırasıyla Alberto di Paulo ve  Juan Sánchez Gorio ile çalışmıştır.
Son dönemlerinde yeniden D’Arienzo ile biraraya gelerek, “Mala Suerte” (Francisco Lomuto ve Francisco Gorrindo) ve Urugay’lı jockey Vilmar Sangunetti’ye ithafen “Vamos Todo Todavía” adlı tangoları kaydetmişlerdir.
Alberto Echagüe, kariyeri boyunca 5 kez Amerika turnesine çıkmış, ayrıca “Gladiolo”, “Tus Cartas Cómo Tardan” ve “La Tango” adlı eserlerin söz yazarıdır.