Archive from Mart, 2014
Mar 17, 2014 - Alberto Marino, Aníbal Troilo    Yorumlar Kapalı

7. Haftanın Tandası * 2014

7. haftanın tandası, tango tarihinin en başarılı müzisyenlerinden ve en önemli orkestra şeflerinden biri olan Aníbal Troilo’nun Alberto Marino ile kaydettiği tango eserlerinden oluşuyor. Keyifle dinlemeniz dileğiyle..

1. Aníbal Troilo / Alberto Marino – Cotorrita de la suerte (1945)
2. Aníbal Troilo / Alberto Marino – Garras (1945)
3. Aníbal Troilo / Alberto Marino – Torrente (1944)
4. Aníbal Troilo / Alberto Marino – Cristal (1944)

Aníbal Troilo hakkında bilgi vermek gerekirse;

Lakabı “Pichuco” olan Aníbal Carmelo Troilo, 11 Temmuz 1914 ve 18 Mayıs 1975 tarihleri arasında yaşamıştır. Tango dünyasının en ünlü bandoneónistlerinden olup aynı zamanda orkestra şefi ve bestecidir. Diğer büyük bandoneón ustaları ile karşılaştırdığmızda ne Pedro Maffia kadar stilist , ne Carlos Marcucci kadar virtüoz, ne Pedro Laurenz kadar yaratıcı, ne de Ciriaco Ortiz kadar müziği kuvvetli bir çalma tarzının olmadığı söylenmesine rağmen kararlı olması, lider karakteri ve kendini ifade ederken gösterdiği duygu onu bugünlere kadar taşır. En çok Ciriaco Ortiz’den etkilendiği söylenir. Ayrıca müzik fikirlerine uygun müzisyen ve solistlerileri seçmede gösterdiği hüneri de burada belirmek gerekir. Repertuar seçimi konusunda büyük bir ustalık gösterip kendini bu konuda plak firmalarına kabul ettirir.
Performanslarda genellikle orkestranın biraz ön planında sarkık gıdısı ile gözleri kapalı olarak oturur ve bazen de ağladığını söyler. Çocukken komşu cafelerde bandoneónun sesini duyduğunda kafayı yediği söylenir. Annesi ona 14 taksitle ödenmek üzere 140 pesoya bir bandoneón alır fakat dükkan sahibinin ölümü sonrasında kimsenin kalan meblağı talep etmemesi nedeniyle 4. taksitten sonrasını ödemek zorunda kalmaz. Bu enstrümanı hayatı boyunca kullanmıştır.
İlk kez 11 yaşındayken sahneye çıkar. 3 yıl sonra kadınlardan oluşan bir orkestrada çalışır ve gelen teklifle kendisini bir anda, bir altılıda (sextet) bulur ki; böyle bir altılı herhalde bir daha bir araya gelmemiştir. Kemanda Elvino Vardaro ile Alferdo Gobbi, piyanoda Osvaldo Pugliese, 1. bandoneónda Ciriaco Ortiz. Sexteto Típico Vardaro-Pugliese adı verilen bu sextet, ne yazık ki hiç kayıt yapmamıştır.
Daha sonraları sırasıyla Julio de Caro, Juan D’Arienzo, Ángel D’Agostino, Luis Petrucelli, El Cuarteto del 900 ve Federico Scorticati’nin yönettiği Orquesta Típica Victor ile çalışır. Kendi orkestrasını kurmadan evvel son olarak Juan Carlos Cobián orkestrasi ile çalışır. Bu orkestra ile ilk sahne aldığı gece Marabú gece kulübünün anonsu şöyle idi: ”Herkes Marabú’ya. En büyük klüpte Pichuco ve orkestrası sizi tangoları ile büyüleyecek.”
1937 yılında çalıştığı klüpte Yunan asıllı Ida Calachi ile tanışır ve bir sene sonra evlenir. Aynı yıl “Comme il faut” ve “Tinta verde” adlı eserleri Odeon plak şirketi için kaydeder. Bir anlaşmazlık sonucu 1941 yılına kadar başka kayıt yapmaz fakat daha sonra ilki vokalde Francisco Fiorentino ile ”Fiore” olmak üzere 1971 yılına kadar, Víctor plak şirketi için 441 adet kayıt gerçekleştirir. Ayrıca 1970 yılında Astor Piazzolla ile birlikte Cobián’ın “El motivo” ve Carlos Gardel’in “Volver”ini kaydederler.
Onunla çalışan solistlere bir göz attığımızda aşağıdaki ünlü isimlere rastlıyoruz: Francisco Fiorentino, Alberto Marino, Floreal Ruíz, Edmundo Rivero, Jorge Casal, Raúl Berón, Roberto Rufino, Ángel Cárdenas, Elba Berón, Tito Reyes, Nelly Vázquez ve Roberto Goyeneche.
Çalıştığı piyanistlerin birçoğu sonrasında kendi orkestralarını kurmuşlardır. Bunları şöyle sıralayabiliriz; Orlando Goñi, José Basso, Carlos Figari, Osvaldo Manzi, Osvaldo Berlinghieri ve José Colángelo.
Önemli besteleri arasında, “Toda mi vida”, “Barrio de tango”, “Pa’ que bailen los muchachos”, “Garúa”, “María”, “Sur”, “Romance de barrio”, “Che, bandoneón”, “Discepolín”, “Tu responso”, “Patio mío”, “Una canción”, “La cantina”, “Desencuentro” ve “La última curda” adlı eserleri sayabiliriz.

Mar 9, 2014 - Carlos Roldán, Francisco Canaro    Yorumlar Kapalı

6. Haftanın Tandası * 2014

6. haftanın tandasını, Francisco Canaro’nun Carlos Roldán ile kaydettiği tango eserlerinden hazırladık. Carlitos’un yumuşacık sesiyle bezenmiş bu tangoları dinlerken kendinizden geçeceksiniz. Keyifle dinlemeniz dileğiyle..

1. Francisco Canaro / Carlos Roldán – Tres amigos (1944)
2. Francisco Canaro / Carlos Roldán – Mi reflexión (1943)
3. Francisco Canaro / Carlos Roldán – Queja indiana (1943)
4. Francisco Canaro / Carlos Roldán – Llamándote (1944)

Carlos Roldán hakkında biraz bilgi vermek gerekirse;

31 Aralık 1913 tarihinde Uruguay’da doğan Carlos Roldán, küçüklüğünden beri şarkıcı olma arzusu ile yanıp tutuşan, haylaz bir çocuktu. Doğuştan yetenekli bu çocuk daha kısa pantolonla bile dolaşırken, Américo Pioli orkestrasında aranan bir sesti. Şarkı yarışmalarını kazanamamasına rağmen evvela gitar eşliğinde, sonra “Los Ceibos” orkestrası ile radyoda tango şarkıları söyleme imkanı bulur. Daha sonra Buenos Aires’e gider ve burada José ve Luis Servidio Orkestrası ile radyo performansları yapar. Montevideo’da kullandığı Carlos Porcal olan sahne adı, Buenos Aires’e gelince Carlos Roldán’a dönüşür.
Gitar eşliğinde Arjantin turneleri gerçekleştirir ve sonunda ünlü bayan şarkıcı Mercedes Simone ile birlikte Pedro Maffia orketrasına eşlik eder. 1939 yılında artık olağan dışı bir vokal olarak ün yapmıştır, hatta ünlü şarkı yazarı Homero Manzi onu “El tango de oro” yani ”Tangonun altını” diye anar. Sırasıyla Roberto Zerrillo, Antonio Sureda ve 1940 a kadarda Roberto Firpo ile çalışır. Sanki Magaldi’yi taklid eden sesi değişik bir kişiliğe bürünerek bazende Carlos Gardel’i andırır.
1940 yılında Ernesto Famá ve Francisco Amor, Francisco Canaro’nun orkestrasından ayrılınca maestro onu kapar. Francisco Canaro orkestrasına şarkıcı bulmak amacıyla aynı zamanda bir ses yarışması düzenlemiştir. Kazanan isim Eduardo Adrián’dır. İlk plak kaydı ise bir vals olur, “La vida en mil gramos” ve ikinci kayıt bir milonga eseri olan “Negra María” dır.
1945 yılına kadar Canaro ile çalıştıktan sonra piyanoda ünlü pianist José Pascual’ın (Arrabal’ın bestecisi) olduğu kendi orkestrasını kurar. Bu arada bir başka Montevideo periyodu gerçekleşir. Orada Romeo Gavioli ve Hugo di Carlo ile birlikte çalışır.
Daha sonra yeniden Buenos Aires’e döner ve sırasıyla Roberto Caló (1952/1953) ve Miguel Caló (1956) ile çalışır. Aynı zamanda Montevideo orijinli Donato Racciatti, Luis Caruso, Hugo di Carlo, Cecilio Duarte ve Julio Arregui ile kayıtlar gerçekleştirir.
Az uykulu ve çok hızlı bir bohem hayat yaşayan sanatçı, 16 Haziran 1973 yılında Buenos Aires’de hayatını kaybeder. Sesiyle hayat verdiği candombeleri ile ön plana çıkmıştır.