Archive from Kasım, 2013
Kas 20, 2013 - Carlos A. Varela, Roberto Firpo    Yorumlar Kapalı

46. Haftanın Tandası * 2013

Bu haftanın tandasını, Roberto Firpo orkestrasının Carlos Alberto Varela ile kaydettiği romantik tangolardan düzenledik. Tandayı oluşturan eserlerin tamamını “Tango de mi vida” adlı toplama albümden seçerek beğeninize sunuyoruz..

1. Roberto Firpo / Carlos A. Varela – Quejas (1935)
2. Roberto Firpo / Carlos A. Varela – Puente viejo (1935)
3. Roberto Firpo / Carlos A. Varela – Cero a cero (1935)
4. Roberto Firpo / Carlos A. Varela – Mi desdicha (1934)

Carlos Alberto Varela hakkında biraz bilgi vermek gerekirse;

16 Haziran 1909 tarihinde Buenos Aires’in Flores mahallesinde dünyaya gelen sanatçı, 10 çocuklu üretken bir ailenin 5 erkek çocuğundan biridir. Büyük bir ailenin üyesi olmasına rağmen, ailesinin maddi desteğiyle ilkokula girmiş ve bitirmeyi başarmıştır. Fakat liseye başladıktan bir süre sonra bırakma kararı almış, bağımsız olmak istemiş ve para kazanmak amacıyla kendi yaşıtlarının katıldığı şarkı yarışmalarına katılmıştır.
Şarkı yarışmalarından istediği sonucu alamayan Varela kendine bir iş aramış ve ilk bulduğu çıraklık işinde çalışmaya başlamıştır. Daha sonra katip olarak çalışmaya devam eder fakat şarkıcı olmak isteği ağır basar. Ailesi her zaman ki gibi kendisine destek verir ve amcası var gücüyle onu şov dünyasına kazandırmak için çırpınır ve başarılı olur. İlk deneyimi Radio Prieto’da gerçekleşir. Henüz 20 yaşındadır ve piyanist Orestes Cufaro eşliğinde sesini ispatlar. Birkaç ay süren keyifli bir öğrenme sürecinden sonra artık hazırdır.
Bu deneyimden sonra “Honda tristeza” ve “Ave sin rumbo” adlı eserlerin söz yazarı ve Varela’nın çocukluk arkadaşı olan Vicente Planells del Campo, onu Roberto Firpo’ya tanıtır ve orkestrasına almasını sağlar. Firpo o yıl sonuna kadar çalmak üzere piyanoda Miguel Nijensohn, bandoneónda Héctor Presas ve kemanda D’Amore’den oluşan bir üçlü kurar. Bu üçlüye şarkıcı olarak Varela eşlik eder.
1931 yılına gelindiğinde maestroyla herhangi bir etkinlik yapmadığı için piyanist José Plá ile Buenos Aires’in bütün kasabalarını gezeceği bir turneye çıkar. 1932 yılında turne dönüşü Firpo ile kayıtlar ve performanslar yapmaya devam eder. O yıl 4 kayıt gerçekleştiren ikili, 1933 yılında 8 adet, takip eden yıl içerisinde 20 adet, 1935 yılında 18 adet, 1936 yılında 11 adet, 1937 yılında 5 adet ve 1938’de ise bir kayıtla toplam 67 adet kayıt gerçekleştirmiştir.
1933 yılında Firpo ile Luis Moglia Barth tarafından yönetilen “Dans” adlı bir filmde rol almış ve filmde “Desde pebeta” adlı eseri seslendirmiştir. 1935 yılında ise seslendirdiği “Cero a cero” (Sıfır-Sıfır) adlı eser futbol maçlarından önce sık sık çalınan bir şarkı olmuştur.
Daha sonra Roberto Firpo ile yollarını kendi isteğiyle ayıran sanatçı, Nijensohn liderliğindeki bir toplama grupta şarkı söylemiştir. 1940 yılında Eugenio Nóbile tarafından yönetilen bir hafif müzik orkestrasında görev alır ve Radio Belgrano’da İtalyanca şarkılar söyler. Bu radyo kanalında Alfredo Gobbi ve Eduardo del Piano ile tanışır, onu çok severler ve onların sayesinde iyi bir iş elde etmek için bir fırsat yakalar. D’Arienzo orkestrasına şarkıcı olabilecek şansı yakalamışken, seçmelerde bu şansı Alberto Reynal’e kaptırır. 1941 yılında Miguel Nijensohn ve Antonio Rodio ile çalışır.
1961 yılına kadar çeşitli orkestralarda şarkıcılık yaptıktan sonra Rosario’ya taşınır. Daha sonra emekliliğine kadar ulaşım sektöründe çalışan sanatçı 21 Aralık 1996 tarihinde hayata gözlerini yumar. Sanatçının özellikle Firpo orkestrasıyla kaydettiği önemli eserleri arasında “A media luz”, “Cero a cero”, “Barreras de amor”, “Mi desdicha”, “Quejas” ve “Desde pebeta” adlı eserleri sayabiliriz.

Kas 13, 2013 - Aníbal Troilo, Francisco Fiorentino    Yorumlar Kapalı

45. Haftanın Tandası * 2013

Bu haftanın tandasını, tango tarihinin en önemli orkestralarından biri olan Aníbal Troilo orkestrasının Francisco Fiorentino ile kaydettiği milonga kayıtlarından hazırladık. Tandayı oluşturan kayıtların tamamı orkestranın “Bailando Milongas y Valses con Pichuco” adlı albümünden. Keyifle dinlemeniz dileğiyle..

1. Aníbal Troilo / Francisco Fiorentino – Del tiempo guapo (1941)
2. Aníbal Troilo / Francisco Fiorentino – Mano brava (1941)
3. Aníbal Troilo / Francisco Fiorentino – Ficha de oro (1942)

Milonga hakkında biraz bilgi vermek gerekirse;

Daha evvelki tandalarımızda Aníbal Troilo ve Francisco Fiorentino hakkında bilgi verdiğimizden bu hafta milonganın tarihçesine birlikte göz atalım istedik. Milonga farklı kültürlerin danslarının birleşiminden oluşmuştur. Bunlardan Kuba Habanera’sı, Mazurka, Polka, Brezilya Macumba’sı, Candombé (Uruguay) ve La Payada (panayır) en önemlileridir.
Candombé: (Kan-dom-bey olarak okunur) Bu dans milonga ve tangonun temelini oluşturur. İspanyollar, kolonilerinde tango müziği ve dansı henüz icra edilmeden önce Afrika’nın Bantu bölgesinden milyonlarca esiri Güney Amerika’ya getirmişlerdi. Bantu bölgesindeki (20 dilin ve en az 70 lehçenin konuşulduğu bölge) 450 etnik grup, bugün bütün Dünya’da büyük bir tutku ile yapılan bu dansın ana kaynağıdır. İşte Candombé bu siyahi halkın çaldığı ”davul temelli” dansı ifade eden kelimedir. Bu köleler ne ilginçtir ki davullarına ve de Candombé icra ettikleri yerlere ve hatta danslarına tangó derlerdi. 1858 de kölelik kaldırığında Candombé topluma yayıldı, embrace yani tutuş dansa girerek Candombé’den Milonga gelişti.
La Payanda: (Pah-yah-dah) Milonga aslında Mulonga’nın çoğuludur. Mulonga’nın anlamı ise kelimedir. Yani Milonga, kelimeler anlamına gelir. La Payada ise gauchoların (Arjantin kovboyları) toplanıp eğlendikleri panayırdır. Bugün bile bu tip eğlencelere Arjantin’de rastlamaktayız. Milonga kelimesinin diğer bir orijinide gauchoların toplandığı ve şarkı yarışmalarının düzenlendiği bu tip panayırlarda bir şarkıcının başlatıp diğerinin cevap vererek atışmasını (bizdeki ozan atışmasının bir başka şekli), zenciler anlayamazlar ve bu atışmadaki kelimelere kısaca Milonga derler. Milonguero kelimesi de aslında panayır panayır dolaşan gaucholara verilen addır. Milonga Campera veya Milonga Sureña (south/güney) bu düzenlenen panayırların yerlerini işaret eder.
Habenera: Aslında eski İspanyolca da “country dance” anlamına gelen Contradanza’dan gelmektedir. Contradanza’da bastonero (sanıyoruz ki bastoncuyu ifade etmektedir.) adı verilen bir şef olup kişilerin rijit ve komplike bir şekilde yer değiştirmelerini kontrol ve idare eder. Bu dans 1850′lerde Buenos Aires’de oldukça kuvvetli bir şekilde uygulanırken dış etkiler sonucu kademe kadame Milonga’ya karışır ve onunla özleşir.
Milonga çeşitlerinden bahsedecek olursak; Milonga Lisa’da dansçılar her vuruşta adım atarlar. Milonga con Traspié de ise dansçılar, traspié (ara vuruşlar/tökezlemeler) veya contrapasos (ağırlık değişimi) ile iki vuruş arasında müziğe eklenen ilave üçüncü vuruşta da adım atarlar. Modern milonga Sebastián Piana’nın 1931 yılında bestelediği ve Homero Manzi’nin sözlerini yazdığı “Milonga Sentimental” ile başlar ve diğer besteciler onu takip eder. (La trampera / A. Troilo, La puñalada / P. Castellanos, Nocturna / J. Plaza ve Taquito militar / M. Mores v.b.) Çoğunlukla milongalar süratli bir ritmde yazılmış olsalar da Sebastián Piana’nın Milonga Triste’si ve Astor Piazzolla´nın Milonga del
Angel’i yavaş çalınan milonga örnekleridir. Astor Piazzolla, aslında 2/4′lük milonga ritmini 3/3/2 ritmik örnekleri kullanarak Nuevo Tango’yu yaratmıştır.

Kas 7, 2013 - Carlos Di Sarli, Roberto Rufino    Yorumlar Kapalı

44. Haftanın Tandası * 2013

Bu haftanın tandasını, masal anlatırcasına şarkı söyleyen bir ismin kaydettiği tango eserlerinden hazırladık. 40’lı yılların henüz başlarında Carlos di Sarli orkestrasına eşlik eden Roberto Rufino’nun  milongalarda pek çalınmayan tango kayıtlarını sizlerle paylaşmak istiyoruz. Keyifle dinleyeceğinizi umuyoruz..

1. Carlos di Sarli / Roberto Rufino – El cielo en tus ojos (1941)
2. Carlos di Sarli / Roberto Rufino – Bien frappé (1941)
3. Carlos di Sarli / Roberto Rufino – Volver a soñar (1940)
4. Carlos di Sarli / Roberto Rufino – En un beso la vida (1940)

Roberto Rufino hakkında biraz bilgi vermek gerekirse;

Size bu hafta sanki masal anlatırcasına şarkı söyleyen bir vokalisti takdim etmeye çalışacağız. Roberto Rufino “María”, “La novia ausente”, “Malena” veya repertuarındaki herhangi bir başka tango parçasını söylerken seçtiği tonlama, ağızından tertemiz bir diksiyonla dökülen kelimelerle tangonun aslında neredeyse bir hayal olduğunu anlatmaktadır.
Roberto Rufino 1922 yılında Agüero ve Guardia Vieja sokaklarının kesiştiği köşede Carlos Gardel’in tango dünyasına adım attığı ”Café O’Rondeman” ın hemen yanındaki evde dünyaya gelmiştir. Birçok yorumcu Roberto Rufino’nun bu namelerden etkilendiğini dile getirir. 16 yaşında babasının ölümünün ardından Café “El Pibe del Abasto” da sahne alır. Kısa süre sonra ünlü tango eseri “Pájaro ciego”nun bestecisi Antonio Bonavena’nın orkestrasında çalışmaya başlar. Daha sonraları sırası ile Camilo Tarantini ve Anselmo Aieta ile çalışır.
1938 onun kariyerindeki dönüm yılıdır. Carlos Garay (Carlos di Sarli’nin menajeri), onu di Sarli’nın bestesi “Milonguero viejo”yu söylerken dinler ve onu üstad “El señor del tango”ya takdim eder. Di Sarli ile 46 kayıt gerçekleştirir. Nedenini bilmediğimiz bir biçimde di Sarli’den ayrılarak iki değişik orkestra Alfredo Fanuele (1941) ve Emilio Orlando (1942) ile çalıştıktan sonra geri dönerek bir süre için di Sarli ile çalışır.
1944 yılında Radio Belgrano’da “El Actor del Tango” lakabı ile solo kariyerine başlar. Daha sonraları sırası ile Alberto Cámara, Porfidio Díaz, Enrique Mario Francini-Armando Pontier ve Miguel Caló ile çalışmıştır.
Kısa bir süre Bobby Terré adı altında o zamanların melodik akımına kapılarak farklı türde şarkı söylemesinden sonra tekrar tangoya geri döner.
Şarkıcılığının yanısıra besteci ve söz yazarı kimliğiyle de ön planda olan sanatçının sözlerini yazdığı şarkılar arasında “Muchachos, arranquemos para el centro”, “Eras como la flor”, “¡Cómo nos cambia la vida!”, “¡Calla!”, “Destino de flor”, “Dejame vivir mi vida”, “La novia del suburbio”, “Soñemos”, “Tabaco rubio”, “El clavelito”, “No hablen mal de las mujeres”, “Los largos del pibe”, “En el lago azul”, “Carpeta”, “El bazar de los juguetes”, “La calle del pecado”, “Julián Tango”, “Manos adoradas”, “Porque te sigo queriendo”, “¡Qué quieren, yo soy así!”, “Lita”, “Boliche”yi sayabiliriz.
1997 yılında Buenos Aires şehrinin liyakat madalyasına layık görülür. Bir yıl sonra hayata gözlerini yumar. ”Malena” adlı parçanın ilk mısrası, ”Malena tangoyu kimsenin söyleyemediği gibi söyler.” Şeklindedir ve bu eseri en güzel Roberto Rufino söylediğine göre bu mısra aslında Rufino için yazılmış olsa gerek..