Archive from Eylül, 2012
Eyl 27, 2012 - Florindo Sassone    Yorumlar Kapalı

39. Haftanın Tandası * 2012

Bu haftanın tandasını Florindo Sassone orkestrasının ilk dönem tango kayıtlarından hazırladık. Orkestraya vokalde Jorge Casal eşlik ediyor. Tandayı oluşturan şarkıların tamamını “La Última Cita (1947-1953)” adlı albümden keyifle dinlemeniz ümidiyle seçtik;

1. Florindo Sassone / Jorge Casal – Mi Noche Triste (1949)
2. Florindo Sassone / Jorge Casal – La Última Cita (1949)
3. Florindo Sassone / Jorge Casal – Canción de Cuna (1947)
4. Florindo Sassone / Jorge Casal – Volver (1947)

Florindo Sassone hakkında biraz bilgi vermek gerekirse;

12.1.1912-31.1.1982 tarihleri arasında yaşamış, besteci, keman sanatçısı ve orkestra şefidir. Sanat kariyerinde Florindo olarak bilinen sanatçı, arkadaşları arasında ilk ismi Pedro’yla bilinir. Buenos Aires’in batı tarafında bulunan Liniers semtinde doğmuştur. Burada erken yaşta müzik eğitimini tamamlamış ve keman öğretmeni olmuştur.
1930 lu yılların başlarında sırasıyla Roberto Firpo ve Osvaldo Fresedo orkestralarında çalışmıştır. Osvaldo Fresedo ile çalışırken birlikte sonsuza kadar taşıyacağı müziğinin duygusunu bulur. 1935 yılında Fresedo orkestrasından ayrılıp  ilk orkestrasını kuran sanatçı, o yıllardaki rakiplerinin arasında çok ünlü olamamış fakat heyecanlı ritmi farkedilmesine olanak tanımıştır. Onun orkestrası küçük mekanlarda performans sergileyen ve kısa soluklu orkestralar seviyesinde olmasına rağmen, Sassone diğerleri gibi hatalarında ısrar etmemiş ve bireysel gayretiyle Radio Belgrano’nun bir stüdyosunda performans sergilemeye başlamıştır.
Daha sonra ufak ufak kendi stilini oluşturmaya başlayan sanatçı, Osvaldo Fresedo ve Carlos di Sarli karışımı bir tarzı olmasına rağmen her ikisine de benzemeyen birşeyler taşıyordu. Bir sanatçının diğer orkestralardan etkilenmesine rağmen kendi tarzını oluşturması takdire şayan birşeydir. Bunu daha iyi anlamak için, Fresedo ve di Sarli tarzının içinde gizli olduğu sanatçının enstrümantal kayıtlarını dinlemek gerekir. Elbette sanatçının tarzıyla birleşmiş bir şekilde bunu görmek mümkündür. Bunun yanısıra, onun müziği nadir bulunan iyi bir dokuya sahiptir.
1940 yılında radyolardaki performanslarına ve müziğe ara vermiş, 1946 yılına kadar kendi işleriyle ilgilenmiştir. 1947 yılında yeniden bir orkestra oluşturan sanatçı, coşkuyla karşılanarak radyo aktivitelerine geri döner ve büyük isimlerle rekabete başlar. Böylece Buenos Aires’in en önemli sahnelerine ve salonlarına geri döner. Aslında bu başarılı geri dönüşte Sassone’un tanınmış yeteneklerinin yanısıra vokalist Jorge Casal’in rolü büyüktür. Bu genç şarkıcı şov dünyasına Sassone sayesinde adım atmış, sesinin parlaklığı ve kontrollü dinamikleriyle herkesi şaşırtmış ve deyim yerindeyse bomba etkisi yaratmıştır. Buna ilaveten etkileyici bir yakışıklılığa sahipti. Diğer şefler gibi orkestrasına ikinci bir vokalist almış ve bunda da yanılmamıştır. Bu isim Roberto Chanel’dir.
Yıllar sonra televizyon yaygınlaştığında Sassone kameralar önüne geçen orkestra şeflerinin ilki olur. 1960 yılına gelindiğinde halen yıldızı olduğu bir televizyon programına devam etmektedir. 1966 yılında Japonya’ya turne için  gider ve aylar süren bu turnede Mario Bustos ile çalışır. 6 yıl aradan sonra tekrar bu ülkeye turneye gittiğinde ise vokalist olarak Luciano Blanco’yu beraberinde götürür. 1975 yılında Kolombiya ve Venezuela’ya turneye gittiğinde ise Oscar Macri ve Rodolfo Lemos ile çalışmıştır. Daha sonra Brezilya ve Paraguay’da performans sergilemiştir.
Florindo Sassone besteci olarak çok önemli eserler bırakmamıştır fakat eserleri arasında “Baldosa Floja” adlı milonga, “El Última Escalón”, “El Relámpago” ve “Cancha” adlı tangoları sayabiliriz.

Eyl 21, 2012 - Enrique Rodriguez, Roberto Flores    Yorumlar Kapalı

38. Haftanın Tandası * 2012

Bu haftanın tandasını Enrique Rodríguez orkestrasının solist Roberto Flores ile kaydetmiş olduğu tango kayıtlarından hazırladık. Şarkıların tamamını orkestranın “El ‘Chato’ Flores En El Recuerdo” adlı albümden keyifle dinlemeniz dileğiyle seçtik;

1. Enrique Rodríguez / Roberto Flores – Vendrás Alguna Vez (1938)
2. Enrique Rodríguez / Roberto Flores – Son Cosas del Bandoneón (1936)
3. Enrique Rodríguez / Roberto Flores – Déjame Ser Asi Un Copetin (1938)
4. Enrique Rodríguez / Roberto Flores – Un Copetin (1939)

Roberto Flores hakkında biraz bilgi vermek gerekirse;

29.7.1907-9.11.1981 tarihleri arasında yaşamış, besteci ve şarkıcıdır. Buenos Aires’in San Cristóbal mahallesinde doğan sanatçının gerçek adı Domingo Patti, lakabı ise “El Chato” dur. Henüz 15 yaşında aktör olarak sanat dünyasına atılmıştır.
Tango ile ilişkisi 1936 yılında Enrique Rodríguez’le tanışmasıyla başlar. Bu ikili 4 yıl beraber çalışmış, hem sahne performanslarıyla hem de kayıtlarıyla çok başarılı olmuşlardır. Repertuarlarında fox-trot, corrido, rumba ve paso doble tarzı çalışmalara da büyük ağırlık vermişlerdir. 1939 yılı Flores’in en başarılı olduğu yıl olarak kabul edilir. “Tengo Mil Novias (vals)” ve “Salud, Dinero y Amor (vals)” adlı eserler bu yıla hit olarak damgasını vurmuştur. Enrique Rodríguez orkestrasının 1936-1939 yılları arasında kaydedilmiş 36 şarkısının 35’inde vokal olarak yer almıştır.
1940 yılında orkestradan ayrılır ve yerini Armando Moreno alır. O ise Victor firmasına assolist olarak transfer olur. 1942 yılında Victor şirketi için “Porque Te Supe Querer” ve “Tristeza Marina” adlı kendi eserlerini kaydeder.
Şöhretinden bir şey kaybetmeden kariyerine devam ederken, 1955 yılında bir turne sırasında yakın arkadaşı Francisco Fiorentino ile Mendoza kentinde düzenledikleri bir performans dönüşü, yollarını kaybederek nehre uçarlar. Fiorentino bu talihsiz kazada boğularak hayatını kaybeder.
1958 yılında Leopoldo Federico’nun şefliğini yaptığı radyo orkestrasına eşlik etmiş, 60 yaşında ise kariyerini noktalamıştır.

Eyl 14, 2012 - Martin Podestá, Pedro Laurenz    Yorumlar Kapalı

37. Haftanın Tandası * 2012

Bu haftanın tandasını milonga gecelerinde de sıklıkla çaldığımız Pedro Laurenz orkestrasının milonga eserlerinden hazırladık. Laurenz orkestrasına vokalde Martin ve Alberto Podestá’nın eşlik ettiği şarkıların tamamını “Grandes del Tango 26” adlı albümden seçtik. Keyifle dinlemeniz dileğiyle;

1. Pedro Laurenz / Martin Podestá – La Vida Es Un Milonga (1941)
2. Pedro Laurenz / Alberto Podestá – El Criollito Oriental (1944)
3. Pedro Laurenz / Alberto Podestá – Yo Soy de San Telmo (1943)

Pedro Laurenz hakkında biraz bilgi vermek gerekirse;

10.10.1902-7.7.1972 tarihleri arasında yaşamış, bandoneónist, besteci ve orkestra şefidir. Asıl adı Pedro Blanco Acosta olan sanatçının kullandığı Laurenz soyismi annesinin ilk eşinin soyismidir. 20. yüzyılın başlarında hızla büyümekte olan Buenos Aires’te doğan Pedro, çocukluk yıllarını Villa Crespo adı verilen mahallede geçirdi. Çok renkli bir sosyal çevre içerisinde, İspanyol, İtalyan, Yahudi, Arap ve Türklerin oluşturduğu, “compadritos” ve “malevos” adı verilen sert adamların bulunduğu bir ortamda büyüdü. Bu mahalle “conventillo” adı verilen, 1 ya da 2 katlı, birkaç odalı, insanların kalabalık ve kötü şartlar içinde yaşadığı evleriyle ünlü bir bölgeydi.
Daha çocuk yaşlarda keman dersleri alan Pedro, 15 yaşında Montevideo’da yaşıyorken, kardeşleri Félix ve Eustaquio’nun ihtiyacı nedeniyle bir bandoneón aldı. İlk başarılı performanslarını daha sonraları çok ünlü birer keman sanatçısı olan Edgardo Donato ve Roberto Zerrillo’nun da bulunduğu, artık adı unutulmuş piyanist Luis Casanovas’ın önderliğindeki bir orkestrada gerçekleştirmiştir. Ayrıca ünlü bandoneónist Eduardo Arolas’ın orkestrasında da çalmıştır. 1920 yılında Buenos Aires’e dönen Laurenz, burada ilk iş olarak piyanist Roberto Goyheneche’nin orkestrasına katılmış ve bu orkestrayla 1922 yılının Aralık ayında Radio Cultura’nın açılışında performans sergilemiştir.
Kariyerinin en büyük adımı, 1925 yılında daha sonraları tango müziğine devrimci değişiklikler getiren keman sanatçısı Julio de Caro’nun sextetine katılması olmuştur. Bu sextetteki diğer bandoneón sanatçısı Pedro Maffia ile tango tarihinin en dikkat çekici ikilisini oluşturup “Julián”, “Buen Amigo” ve “Sonsa” adlı eserleri Víctor şirketi için kaydetti. 1926 yılında anlaşmazlıklar nedeniyle Maffia orkestradan ayrılınca Laurenz birinci bandoneónist oldu.
Julio de Caro ile geçen şöhretli yıllar sonrasında, enstrümantal tangonun yeni bir stil gerektirdiğini düşünen Laurenz, 1934 yılında kendi orkestrasını kurdu. Julio de Caro ile çalıştığı yıllarda da onu destekleyen Armando Blasco’yu orkestrasına katan Laurenz, 1937 yılında Víctor şirketi için “Arrabal” adlı tango eserinin kaydını gerçekleştirmiştir. Bu eser bazı müzik bilimcileri tarafından tangonun altın çağının başlangıcı olarak kabul edilmektedir.
Tango müzik tarihinde önemli bir kişilik olan Laurenz, her iki elini de yetenekli bir şekilde kullanabilen, performanslarında enerjik ve şiddetli bir stile sahip, mükemmel soundu ve tekniğiyle gerçekten çok iyi bir bandoneón sanatçısıydı. Bir performans okulunun kurucusu da olan Laurenz, “Mala Junta”, “Orgullo Criollo”, “Amurado”, “Berretín”, “Milonga de Mis Amores” ve “Mal de Amores” adlı ünlü eserlerin bestecisidir.

Sayfalar:12»